مزار خاصى مدفون شده و مجموعا تعلّق به نحلهء فكرى يا گرايش معناگرايانهء خاصى داشته‌اند . اين رشته تحت عنوان دانش مزارات ، يكى از دهها شعبهء رشتهء شرح‌حال‌نگارى اسلامى با عنايت به مزار در گذشتگان معروف و شاخص است . اين منابع صرف‌نظر از اينكه در داده‌هاى خود بخصوص در مسائل غير عادى صادق باشند ، يكى از منابع تاريخى ما به شمار آمده و ما بخشى از تاريخ گذشتهء خود را مديون اطّلاعاتى هستيم كه در اين منابع ارائه شده است . اين امر ، نه فقط شامل اطّلاعات عادى ، بلكه پيشينهء انديشه و تفكّر و گفتمانهاى حاكم بر جامعهء ايرانى را نشان مىدهد . همان‌طور كه مصحّح در مقدّمه نشان داده ، اين اثر در ادامهء چندين نگارش ديگرى است كه دربارهء مزارات تبريز و نواحى آن نوشته شده و به دليل آنكه پس از تأليف روضات الجنان در سال 975 ق و روضة الاطهار در سال 1101 ق و با توجّه به تأليف تاريخ اولاد اطهار ( تأليف 1300 ق ) در سال 1304 ق تأليف شده ، مىتواند يك دورهء طولانى دو قرن را پوشش دهد . در اينجا از دوست ديرين ، جناب مير هاشم محدّث ، كه همواره دغدغهء انتشار آثار چاپ نشده را داشته و هيچ‌گاه از تلاش باز نايستاده‌اند تشكر مىكنيم و از خداوند متعال براى والد محترم ايشان ، كه حقّ بزرگى بر گردن فرهنگ اسلامى و تشيع دارد ، طلب علوّ مرتبه داريم . رسول جعفريان رئيس كتابخانه ، موزه و مركز اسناد مجلس شوراى اسلامى